sábado, 12 de agosto de 2017

A colección "As miñas primeiras Letras Galegas" da popular familia pretende dar a coñecer dun xeito divertido aos cativos e cativas os persoeiros aos que á RAG vén homenaxeando cada 17 de maio desde 1963.
O volume dedicado a Carlos Casares é o terceiro desta serie, que arrincou cos protagonizados por Eduardo Podal e Curros Enríquez. 
Desta volta, Pepe Carreiro realiza unha adaptación para o público infantil dun dos contos de Vento ferido, "A rapaza do circo", que se completa cunha biografía do narrador e un minidicionario con termos da historia.
(RAG).

Por que todos falan deste vídeo?



Por que todos falan deste vídeo?

sábado, 5 de agosto de 2017

Preguntémonos sempre (Silvio Rodríguez)



Por qué la tierra es mi casa? 
por qué la noche es oscura? 
por qué la luna es blancura 
que engorda como adelgaza? 
por que una estrella se enlaza 
con otra como un dibujo? 

Y por qué el escaramujo es 
de la rosa y del mar? 

Yo vivo de preguntar, 
saber no puede ser lujo 
yo vivo de preguntar, 
saber no puede ser lujo 

 
yo vine para preguntar 
flor y reflujo 
soy de la rosa y de la mar 
como el escaramujo 
(bis) 

El agua hirviente en puchero 
suelta un ánima que sube 
a disolverse en la nube 
que luego será aguacero 

Niño soy tan preguntero 
tan comilón del acervo 
que me marchito si le 
pierdo una contesta a mi pecho 

Si saber no es un derecho, 
seguro será un izquierdo 
si saber no es un derecho, 
seguro será un izquierdo 

Soy aria, endecha, tonada, 
soy mahoma soy laotsé, 
soy jesucristo y yahvéh 
soy la serpiente emplumada 

Soy la pupila asombrada 
que descubre como apunta, 
soy todo lo que se junta 
para vivir y soñar 

soy el destino del mar 
soy un niño que pregunta 
soy el destino del mar 
soy un niño que pregunta 


domingo, 23 de julio de 2017

"O galego permítenos estar no mundo e noutras linguas"

"Hai que motivar o alumnado e crear unha actitude positiva cara á interculturalidade e o plurilingüismo. Eu creo que un dos aspectos máis importantes para garantir a supervivencia das linguas minoritarias é defendelas desde o plurilingüismo e desde unha actitude positiva", resumiu Rosalía Fernández Rial, quen apuntou tamén a necesidade de "non reducir o peso da normalización á escola" e incorporala a outras actividades. 

Rosalía Fernández Rial poeta e experta en Didáctica das Linguas. (www.academia.gal.) 

lunes, 3 de julio de 2017

O HIMNO GALEGO NO CEIP SAN CLEMENTE


Na derradeira semana deste curso comezamos a ver nas redes este vídeo compartido polas persoas máis diversas. É un traballo cun centro escolar que saíu fóra do ámbito do ensino.
E non nos estraña...que ben queda o himno cantado por estes pequechos e pequenas! A quen non lle gustaría estar alí para cantalo?
A idea partiu do Equipo de Normalización do CEIP San Clemente,de Caldas de Reis e desde logo é unha proposta moi atractiva para o alumnado. 
Aquí vos deixamos unha captura da páxina oficial do centro por se queredes saber máis del.

No ano 2017 cúmprense dous aniversarios relacionados co himno. O 9 de marzo celebramos o 100 aniversario do falecemento de Eduardo Pondal. Con este motivo o ANCE emitiu o cupón conmemorativo.
O 20 de decembro celebraremos o 110 niversario da estrea do himno na Habana. Na wikipedia vén así explicado:
O texto do himno é froito da correspondencia que mantiveron Eduardo Pondal e Pascual Veiga en 1890, no que o compositor lle solicitaba ao escritor un texto para unha partitura que ía presentar con motivo dun certame que ía elixir o mellor himno galego para o caso que o premio resultase deserto. Logo de varias redaccións envioulle un primeiro texto que titulou Breogán. Pascual Veiga solicitoulle algúns cambios na acentuación para adaptalo ritmicamente á música.”
Os tempos son chegados.


 

martes, 27 de junio de 2017

O GALEGO NO MUNDO


Acaban de enviarnos esta foto desde Santo Domingo. É do 24 de xuño. Se vos fixades usan o galego nas traducións e figura ao lado do castelán, latín, catalán...

O galego é unha lingua útil, viva alén do oceáno. Como nos gustaría saber máis da historia desas persoas que teñen o galego vivo nun país tan afastado.

E, se vos fixades, aparece tamén o latín, nai dunha grande e marabillosa familia.

OS XOGOS DE CARLOS CASARES



OS XOGOS DE CARLOS CASARES

Na última semana do curso, os alumnos e alumnas de 1ºESO puideron divertirse cos Xogos de Carlos Casares que crearon no CPI O Cruce de Cerceda. Moitas grazas a Amelia, Marisol, e ás profas do Cruce por deixárnolos. Grazas a Aurora por facer de monitora.


Os xogos están baseados no títulos das obras do autor do Día das Letras Galegas deste ano, Carlos Casares. É o noso xeito de renderlle homenaxe.




Un dos xogos que máis gustou foi construír viraventos para Vento ferido.



















Para A galiña azul tiñan que atopar as diferenzas entre as galiñas de varias páxinas.


O que os entretivo máis tempo foi o xogo de As laranxas máis laranxas de todas as laranxas. Tratábase de introducir o maior número posible de laranxas polos buratos dunha árbore que construíu Manu.




Os escuros xogos de Clío consistía en atopar un peluche agachado nun cuarto ás escuras, empregando una lanterna.


En Os mortos daquel verán tiñan que chegar a onde estaba a monitora de costas. Cando se xiraba, tiñan que deterse e facerse os mortos.



Noutro xogo hai que pegarlle a cola a O galo de Antioquía.


 Tamén usamos o xogo das cadeiras para representar Deus sentado nun sillón azul. Gañaba o equipo ao que pertencía o rapaz ou rapaza que quedaba de último na cadeira azul.



Un polbo xigante consistía en sacar a cabeza do polbo do círculo no que estaba. É o xogo da corda, pero neste caso son varias cordas a un tempo.


O máis divertido, Xoguetes para un tempo prohibido no que tiñan que bailar, pero cumprindo unas indicacións para non ser eliminados.

ESCARLATINA, A COCIÑEIRA DEFUNTA



ESCARLATINA, A COCIÑEIRA DEFUNTA LEDICIA COSTAS
As reunións do club comezaron o venres, 21 de outubro. Na primeira reunión, presidida pola cabaza do magosto, o club recibiu unha carta do equipo de Normalización encomendándolles unha misión: axudar a traducir o menú do comedor do IES Miraflores.
Por que a eles?
Porque o libro do primeiro trimestre ten que ver con receitas. Cal sería o libro que ían ler???
Aceptaron a misión e dividiron as tarefas. A misión rematou con éxito e o menú de novembro foi entregado.

 
 
Nesta primeira reunión houbo outra proposta de tarefa: traer as receitas máis saborosas co aspecto máis repugnante. Nunhas cuartillas tiñan que debuxar e escribir as receitas co aspecto máis desagradable. Outra opción era recoller as tradicionais de Defuntos en Galicia.
 SEGUNDA REUNIÓN: 26 de outubro
A segunda reunión despexouse a incógnita sobre o libro que ían ler: ESCARLATINA, A COCIÑEIRA DEFUNTA. Algunhas oíran falar del. Quedaron sorprendidos coas ilustracións, gustáronlles; e tamén lles gustou que en cada capítulo houbese unha...receita. 


Propuxemos a seguinte cuestión: DESCUBRIR POR QUE O PROTAGONISTA ESTABA TAN TRISTE.
Claro, se lles apetecía podían ler ata o capítulo que quixesen. Iso si, decidindo que receita lles gustaría cociñar ou probar.
Ah! Miramos as receitas que conseguiran os compañeiros e compañeiras... noxentas!
TERCEIRA REUNIÓN: 2 de novembro
Xa descubrimos que foi o que pasou na familia Román. Non é de estrañar que estivese tan triste. A ver se Escarlatina o anima.
CUARTA REUNIÓN: 8 de novembro
 “O libro comeza a poñerse misterioso, entran ganas de seguir lendo”. Esta é a opinión da maioría.Daquela acordamos que cadaquén vai ler ata onde lle apeteza.
Teñen varias tarefas para a próxima reunión: unha proposta de nome para o club, e a proposta dun lugar do Miraflores onde tirar unha foto do grupo. E foi este.


QUINTA REUNIÓN: 15 de novembro
Mar contounos que fixo a receita das piruletas de chocolate. Estaban moi boas. Acordamos que se alguén se animaba a cociñar, tiraría fotos da elaboración e do prato rematado.
Por agora as receitas que máis apetece facer son a do brownie e das cookies de chocolate tamaño XXL.
O libro está gustando moito e hai que non pode parar de ler. Incluso dúas persoas xa o remataron. Tratamos de non desvelar ningún segredo, están moi intrigados.
A proposta desta semana é elixir os debuxos que máis gustan para reproducilos a tamaño xigantesco. Cales serán os escollidos?




SEXTA REUNIÓN: 22 de novembro
Xa están os debuxos en marcha. Acordamos que ao final da lectura imos sortear as cartolinas entre as pintoras e pintores. Os momentos estelares son cando Román puxo en marcha a Escarlatina e cando Román atopa o avó no Inframundo
A maioría xa rematou de ler o libro e quédanos só facer a reunión final no que se valore o libro. E sabiamos que ese día ía haber unha sorpresa.
DERRADEIRA REUNIÓN: 29  de novembro. Todos e todas as integrantes coinciden en que o pasaron moi ben lendo o libro.Hai alguén que vai pedir a continuación como agasallo de reis Esmeraldina, a pequena defunta.

Que cal foi a sorpresa...Paula con axuda da nai preparou cokies XXL para traer. Explicounos como as fixera. Grazas.
Que ricas!